Marka waddan uu dayaco maalgelinta beeraha, wuxuu si tartiib ah u luminaa awooddii uu ku quudin lahaa dadkiisa. Tani waxay abuurtaa ku-tiirsanaan khatar ah oo lagu tiirsado soo dejinta cuntada. Halkii laga heli lahaa dalagyo maxalli ah, suuqyadu waxay ku tiirsan yihiin sarreen, bariis, iyo sonkor laga keeno dibadda. Ku tiirsanaantani waxay waddanka ka dhigaysaa mid nugul. Dhibaato kasta oo ka dhacda suuqa caalamiga ah, sida abaaro, colaado, ama isbeddel siyaasadeed, waxay si toos ah u saamaysaa helitaanka iyo qiimaha cuntada ee gudaha.

Tusaale ahaan, haddii dal beerihiisa ay soo saari jireen galley ku filan, laakiin hadda uu ka keensado Arjantiina, wuxuu ku xiran yahay xaaladda cimilada iyo siyaasadda ee Arjantiina. Tani ma aha oo kaliya arrin dhaqaale, laakiin waa arrin la xiriirta amniga qaranka. Awoodda uu dal u leeyahay inuu isku filnaado xagga cuntada waa aasaaska madaxbannaanidiisa.

Mid ka mid ah saamaynta ugu degdegga badan ee soo dejinta cuntada waa waxa loo yaqaan 'pass-through effect'. Fikradani waxay si fudud u qeexaysaa sida isbeddellada qiimaha ee suuqa caalamiga ah ay si toos ah ugu gudbaan macaamiisha maxalliga ah. Marka qiimaha shidaalka ama sarreenka uu kor u kaco adduunka, qiimaha rootiga ee dukaanka xaafaddaada ayaa isna kor u kaca.

Si badeecadahaas loo soo iibiyo, waddanku wuxuu u baahan yahay lacag qalaad, inta badan doollarka Maraykanka. Marka dal uu si joogto ah u soo dejisto cunto, wuxuu si xawli ah u isticmaalayaa kaydkiisa lacagta qalaad. Marka kaydkaasi yaraado, waxaa cadaadis saarmayaa lacagta maxalliga ah, taasoo keenta in qiimaheedu hoos u dhaco. Qiima-dhacaani wuxuu sii xumeeyaa dhibaatada, sababtoo ah wuxuu ka dhigayaa soo dejinta cuntada mid sii qaalisan. Waa sida goobo xun oo aan dhammaad lahayn (vicious cycle).

Cawaaqibka ugu dambeeya ee dayacaadda beeraha iyo sicir-bararka cuntada waa burburka awoodda wax iibsiga ee muwaadiniinta caadiga ah. Dakhliga dhabta ah ee qofka ma aha oo kaliya tirada lacagta uu helo, laakiin waa waxa uu ku iibsan karo lacagtaas.

Dalalka dakhligoodu hooseeyo, qoysasku waxay inta badan in ka badan 50% dakhligooda ku bixiyaan cuntada. Marka qiimaha cuntadu uu si weyn u kaco, ma jiro meel looga baxsado. Qoysasku waxay ku qasbanaan karaan inay yareeyaan cuntada, carruurta ka joojiyaan iskuullada, ama ay iska daayaan daryeelka caafimaadka aasaasiga ah. Tani waxay abuurtaa faqriga jiilba jiilka ka dambeeya, waxayna wiiqaysaa horumarka bulshada oo dhan. Dayacaadda beeralayda maxalliga ah ma aha oo kaliya siyaasad dhaqaale oo xun, waa mid horseedda masiibo bini'aadanimo.

Aan eegno haddii aad si fiican u fahantay fikradaha muhiimka ah.

Maalgelinta wax-soo-saarka maxalliga ah, gaar ahaan beeraha, waa habka ugu waxtarka badan ee waddan uu kaga bixi karo ku-tiirsanaanta dibadda, ugana ilaalin karo muwaadiniintiisa sicir-bararka wax dumiya.