E brezhoneg, unan eus ar perzhioù heverkañ eo ar raganvioù-araogenn. E-lec'h lavaret "da me" pe "gant te", e vez kenteuzet an araogenn hag ar raganv-gour en ur ger nemetken. Setu perak e klevot "din" ha "ganit".

Ar stummoù-se a zo hollbouezus evit komz en un doare naturel. Ur wech mestroniet anezho e teuio ar yezh da vezañ kalz aesoc'h da gompren ha da gomz.

An araogennoù pennañ a vez implijet bemdez o deus stummoù ispisial pa vezont heuliet gant ur raganv-gour. Sellomp ouzh an div araogenn voutinañ: 'da' ha 'gant'.

Implijet e vez 'da' evit merkañ an hini a resev un dra pe evit ezteuler ar perc'hennañ gant ar verb 'bezañ'.

• Ro ul levr din.
• Ar gador-mañ zo dezhañ.

'Gant' a verk an ambroug pe an ostilh, met ivez, hag hemañ zo ur poent hollbouezus, ar perc'hennañ gant ar verb 'kaout'.

Evit lavaret "j'ai" e galleg pe "I have" e saozneg, e vez implijet ur framm dibar e brezhoneg. N'eus ket eus ur verb 'kaout' evel-se. Implijet e vez ar verb 'bezañ' (bout) gant an dra perc'hennet hag an araogenn 'gant' displeget. Da skouer, "ur c'hi am eus" a dalv ger-ha-ger "ur c'hi a zo ganin".

Pa saver ur goulenn diwar-benn ar perc'hennañ e kemm urzh ar gerioù hag e teu ar stumm 'ac'hanon' war wel. Ar stumm-mañ a zo implijet pa vez ur raganv-gour renadenn eeun d'ur verb.

Setu penaos e vez savet ur goulenn gant 'ha'. Merzit e vez implijet stumm displeget ar verb 'kaout' (am eus, az peus...).

Daoust ma n'eo ket ur reolenn zibabet, e vez alies implijet stummoù 'kaout' displeget (am eus, az peus...) er yezh komzet evit lavarennoù kadarnaat ivez: "Ur c'hi am eus" e-lec'h "Ur c'hi zo ganin". An daou stumm a zo reizh.

Gant ar pezh hoc'h eus desket bremañ e c'hallit kregiñ da sevel frazennoù diazez met talvoudus evit an eskemmoù pemdeziek.