ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಕ್ರಿಯೆ ಯಾವಾಗ ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಒಂದು ಕೆಲಸ ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ, ಈ ಹಿಂದೆಯೇ ಮುಗಿದಿದೆಯೇ, ಅಥವಾ ಮುಂದೆ ನಡೆಯಲಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳು ತಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ಬದಲಿಸುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು 'ಕಾಲ' (tense) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮುಖ್ಯ ಕಾಲಗಳಿವೆ: ವರ್ತಮಾನ, ಭೂತ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯ.

ಧಾತು + ಪ್ರತ್ಯಯ = ಪೂರ್ಣ ಕ್ರಿಯಾಪದ

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, 'ಮಾಡು' ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಧಾತು. ಇದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾಲಗಳ ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳನ್ನು ರಚಿಸಬಹುದು. ಇದನ್ನು ಮುಂದೆ ನೋಡೋಣ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿದಿನ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೇವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, "ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ಓದುತ್ತೇನೆ" ಅಥವಾ "ಅವಳು ಈಗ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ".

ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಧಾತುವಿನ ಜೊತೆಗೆ '-ಉತ್ತ-' ಪ್ರತ್ಯಯ ಮತ್ತು ನಂತರ ಪುರುಷವಾಚಕ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳು ಸೇರುತ್ತವೆ. 'ಓದು' ಎಂಬ ಧಾತುವನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಈಗಾಗಲೇ ನಡೆದುಹೋದ ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಭೂತ ಕಾಲವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. "ನಿನ್ನೆ ನಾನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದೆನು" ಅಥವಾ "ಅವರು ಊಟ ಮಾಡಿದರು" ಎಂಬ ವಾಕ್ಯಗಳು ಭೂತ ಕಾಲದಲ್ಲಿವೆ.

ಭೂತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧಾತುವಿಗೆ ಸೇರುವ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ '-ದ-' ಅಥವಾ '-ತ-' ಕಾರದ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. 'ಬರೆ' ಎಂಬ ಧಾತುವನ್ನು ನೋಡೋಣ.

ಮುಂದೆ ನಡೆಯಲಿರುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಭವಿಷ್ಯ ಕಾಲವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೇವೆ. "ನಾಳೆ ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು" ಅಥವಾ "ಅವರು ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯುವರು" ಇವು ಭವಿಷ್ಯ ಕಾಲದ ವಾಕ್ಯಗಳು.

ಭವಿಷ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಧಾತುವಿನ ಜೊತೆಗೆ '-ಉವ-' ಅಥವಾ '-ವ-' ಪ್ರತ್ಯಯ ಮತ್ತು ನಂತರ ಪುರುಷವಾಚಕ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳು ಸೇರುತ್ತವೆ. 'ಮಾಡು' ಎಂಬ ಧಾತುವನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನೋಡೋಣ.

ಈ ಮೂರು ಕಾಲಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸಂಭಾಷಣೆ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ನಿಖರವಾಗುತ್ತದೆ. ದೈನಂದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ ಈ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ.