புராணங்கள் என்பவை வெறும் பழங்கதைகள் அல்ல. அவை இந்தியப் பண்பாட்டிலும், ஆன்மிகத்திலும் ஆழமாக வேரூன்றியவை. கடவுள்கள், దేవతలు, ரிஷிகள் மற்றும் மன்னர்களின் வாழ்க்கையை விவரிக்கும் இந்த கதைகள், வாழ்க்கைக்கான முக்கிய பாடங்களையும் தத்துவங்களையும் நமக்குக் கற்பிக்கின்றன.

புராணங்கள் வேதங்களின் சிக்கலான கருத்துக்களை எளிய கதைகள் மூலம் சாதாரண மக்களுக்குப் புரிய வைக்கின்றன. வேதங்கள் அறிவின் கருவூலம் என்றால், புராணங்கள் அந்த அறிவை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் வாகனங்கள் போன்றவை.

புராணங்கள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பழமையானவை. பாரம்பரியமாக, வியாச முனிவர் தான் புராணங்களை இயற்றியதாகக் கருதப்படுகிறது. அவர் வேதங்களை நான்காகப் பிரித்ததைப் போலவே, இந்த புராணக் கதைகளையும் தொகுத்து வழங்கினார்.

ஆரம்பத்தில், இந்தக் கதைகள் வாய்மொழியாகவே தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தப்பட்டன. குருமார்கள் தங்கள் சீடர்களுக்குக் கதைகளாகச் சொன்னார்கள். காலப்போக்கில், அவை எழுத்து வடிவம் பெற்றன. மொத்தம் பதினெட்டு மகா புராணங்கள் உள்ளன. பாகவத புராணம், சிவ புராணம், விஷ்ணு புராணம் ஆகியவை அவற்றில் சில முக்கியமானவை.

புராணக் கதைகள் குழந்தைகளுக்கு மட்டுமல்ல, பெரியவர்களுக்கும் வாழ்க்கைக்கான நீதிகளை வழங்குகின்றன. ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு முக்கியமான கருத்தை மையமாகக் கொண்டது.

உதாரணமாக, பிரகலாதன் கதை, உண்மையான பக்திக்கு இருக்கும் வலிமையை உணர்த்துகிறது. ஹரிச்சந்திரன் கதை, எவ்வளவு சோதனைகள் வந்தாலும் உண்மையே பேச வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. சிரவண குமாரன் கதை, பெற்றோருக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமையின் முக்கியத்துவத்தைப் போதிக்கிறது.

இந்தக் கதைகள் மூலம், நல்லது செய்தால் நன்மை விளையும், தீயது செய்தால் தீமையே விளையும் என்ற கர்ம வினைக் கோட்பாடு எளிமையாக விளக்கப்படுகிறது. மேலும், அன்பு, கருணை, தைரியம், நேர்மை போன்ற குணங்களின் முக்கியத்துவத்தை இவை வலியுறுத்துகின்றன.

புராணங்கள், பழங்காலத்து பொக்கிஷங்கள். அவை நமது பண்பாட்டின் ஆணிவேராக இருப்பதுடன், காலங்களைக் கடந்து நிற்கும் வாழ்க்கை நெறிகளையும் நமக்கு வழங்குகின்றன.